درباره‌ی مشاجره‌ی ترامپ و زلنسکی در کاخ سفید: اختلاف دو جناح امپریالیسم امریکا

 کامران نیری  نقد اقتصاد سیاسی ۱۳ اسفند ۱۴۰۳

 

      

مشاجره میان دونالد ترامپ و وی دی وانس، رئیس‌جمهور و معاون رئیس‌جمهور آمریکا، با

ولودیمیر زلنسکی رئیس‌جمهور اوکراین در بعدازظهر جمعه ۲۸ فوریه یک‌بار دیگر نشان داد که جنگ در اوکراین هرگز برسر حق تعیین سرنوشت مردم اوکراین نبوده و در واقع جنگی نیابتی[۱] امپریالیسم غرب با امپریالیسم روسیه برای حفظ یا گسترش دایره‌ی نفوذشان است. زلنسکی به کاخ سفید دعوت شده بود تا قرارداد اقتصادی‌ای را که ترامپ پیش‌شرط ادامه‌ی کمک آمریکا به اوکراین می‌داند امضا کند. طبق این قرار داد اوکراین متعهد می‌شد تا به ایالات متحده حق دسترسی به مواد معدنی موسوم به «خاک کمیاب»[۲] را بدهد. ترامپ درصدد آنست که منبع باثباتی را برای این مواد لازم در صنایع متعدد از جمله الکترونیک، فضایی، هسته‌ای، و دفاعی تضمین کند. ایالات متحده خود فاقد این مواد است و چین صادرکننده‌ی عمده‌ی آنها است. زلنسکی نیز می‌خواست که آمریکا امنیت اوکراین را در قبال خطرات آتی از جانب روسیه تضمین کند. قرار بود که امضای این قرار داد راه را برای آتش‌بس و پایان جنگ در اوکراین هموار کند. اما تفاوت نظر زلنسکی و ترامپ در مورد علل شروع جنگ بین و هم‌چنین خواست زلنسکی برای حمایت نظامی رسمی آمریکا از اوکراین باعث بروز مشاجره بین آنان شد.

 اما توافق کلی زلنسکی با این قرارداد نفی این ادعای او است که جنگ اوکراین برای حفظ حق تعیین سرنوشت مردم اوکراین بوده است و نه به‌دلیل هم‌جبهه شدن او با امپریالیسم غرب به‌ویژه امپریالیسم آمریکا علیه امپریالیسم روسیه. مشاجره بین اینان آشکار کرد که در تمامی دوران جنگ و حتی قبل از آن زلنسکی دست‌به‌دامان امپریالیسم آمریکا بوده است. اساساً شروع این جنگ همان‌طور که پیش‌تر مستند کرده‌ام (نیری ۱۴۰۱) ناشی از اصرار زلنسکی به پیوستن اوکراین به ناتو بود که بازوی نظامی امپریالیسم غرب است. حزب دموکرات و گرایش سنتی در حزب جمهوری‌خواه[۳] پیرو دکترین ولفوویتز هستند که خواهان تداوم سیاست‌های جنگ سرد علیه روسیه بعد از فروپاشی اتحاد شوروی است و از گسترش ناتو و عضویت اوکراین در آن حمایت می‌کند. اما ترامپ گرایشی اکنون غالب در حزب جمهوری‌خواه را نمایندگی می‌کند که به این دکترین پایبند نیستند. مشاجره در کاخ سفید حول این اختلاف بین ترامپ و زلنسکی بود که پیش‌تر در سایه‌ی دکترین ولفوویتز از حمایت حکومت بایدن برخوردار شده بود.

علت اساسی شروع جنگ

پوتین طی نطقی در آغاز تهاجم به اوکراین در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ از «گسترش ناتو به‌سوی شرق، نزدیک شدن زیرساخت‌های نظامی آن به مرزهای روسیه» به‌عنوان دلیل این امر یاد کرد.

به‌خوبی می‌دانیم که در ۳۰ سال گذشته مداوم و صبورانه تلاش کرده‌ایم با کشورهای پیشگام ناتو بر سر اصول امنیت برابر و خدشه‌ناپذیر در اروپا به توافق برسیم. در پاسخ به پیشنهاد‌های‌مان، دائماً یا با دروغ و فریب بدبینانه روبرو شدیم یا با تلاش برای اعمال فشار و باج‌خواهی، درحالی‌که ناتو، به‌رغم همه‌ی اعتراضات و نگرانی‌های ما، پیوسته به گسترش خود ادامه می‌داد. ماشین جنگی در حال حرکت است و تکرار می‌کنم دارد به مرزهای ما نزدیک می‌شود. » (نیری همانجا)

زلنسکی بار‌ها، ازجمله چند روز قبل از شروع جنگ، خواهان پذیرش اوکراین در ناتو شده بود. ناتو در سال ۱۹۴۹ با همکاری ۱۲ دولت به ابتکار آمریکا به‌عنوان بخش مهمی از جنگ سرد امپریالیسم غرب علیه اتحاد جماهیر شوروی تأسیس شد. در پاسخ، اتحاد جماهیر شوروی و هفت جمهوری «سوسیالیستی» در اروپای مرکزی و شرقی ، ائتلاف نظامی پیمان ورشو را در مه ۱۹۵۵ تشکیل دادند.

بعد از فروپاشی اتحاد شوروی، پیمان ورشو نیز منحل شد. اما آمریکا نه‌تنها ناتو را منحل نکرد بلکه آن را به سمت مرز‌های روسیه گسترش داد و حتی از آن در اشغال و جنگ در افغانستان استفاده کرد. در واقع ناتو امروز بازوی مسلح امپریالیسم غرب است. برخی از صاحب‌نظران در سیاست خارجی آمریکا ازجمله جان میرشایمر (۲۰۱۹)، دانشمند علوم سیاسی و محقق روابط بین‌المللی آمریکا که به مکتب اندیشه‌ی رئالیستی تعلق دارد، پیش‌تر اعلام خطر کرده بودند که این دکترین به‌ویژه در اوکراین که در سال ۲۰۱۴ با دخالت آمریکا به برکناری ویکتور فدوروویچ یانوکوویچ رئیس‌جمهور طرفدار روسیه منجر شد، به جنگ خواهد انجامید.

سیاست خارجی بایدن در تداوم دکترین ولفوویتز در جنگ اوکراین با حمایت همه‌جانبه‌ی سیاسی، دیپلماتیک، و نظامی از زلنسکی همراه بود. هدف آمریکا منزوی‌ساختن سیاسی روسیه و صدمه‌ی اقتصادی و نظامی به آن تحت عنوان دفاع از دموکراسی و مقابله با خود‌کامگی پوتین به‌عنوان خطری برای تمامی اروپا بوده است. گفتنی است در روسیه پوتین از محبوبیت بیشتری از رییس‌جمهوری‌های هم‌دوره اش در آمریکا برخوردار بوده است (Statistica24 فوریه ۲۰۲۴).

 ایالات متحده و ناتو در همه‌ی جوانب استراتژیک این جنگ شرکت داشته‌اند و سلاح‌های پیشرفته‌ی ارتش اوکراین را عمدتاً آمریکا تأمین کرده است (نک به فهرست کمک‌های نظامی آمریکا که توسط وزارت امور خارجه‌ی آن ارائه شده است (State Department 20 ژانویه ۲۰۲۵). روش کار این بود که برای زلنسکی امکانات متعددی جهت حضور در مجامع سیاست‌گذاری در آمریکا و اروپا و دیگر نقاط فراهم می‌کردند. زلنسکی به نوبه‌ی خود مدعی می‌شد که کشورش توسط روسیه مورد حمله بوده و اشغال شده است و تقاضای کمک‌های متعدد به‌ویژه کمک‌های نظامی با سلاح‌های هرچه پیشرفته‌تر و تهاجمی می‌کرد. سپس بایدن و متحدان اروپایی آمریکا در ناتو آنچه را زلنسکی خواسته بودا فراهم می‌کردند. به این ترتیب جنگ اوکراین با ارتش اوکراین اما تجهیزات و کمک‌های همه‌جانبه‌ی آمریکا و ناتو ادامه می‌یافت. در نتیجه اوکراین در این جنگ اساساً وابسته به امپریالیسم غرب به‌ویژه آمریکا بوده است.

در مورد دکترین ولفوویتز توافق کامل بین سیاستمداران آمریکا نبوده است. گروه کوچکی از جمهوری‌خواهان در کنگره‌ی آمریکا سیاست کناره‌جویی[۴] را ترجیح می‌دادند. با انتخاب ترامپ و سپس انتخاب مجدد وی، ترامپ در صدد بازسازی سیاست خارجی آمریکا است که از یک سو با استفاده‌ی بی‌پرده از قدرت اقتصادی و نظامی همراه است و از سوی دیگر سعی در فیصله دادن به بحران‌های منطقه‌ای دارد. این سیاست بر خلاف مشی «انترناسیونالیسم مداخله‌جویانه»[۵] است که عمدتاً دموکرات‌ها دنبال کرده‌اند (استفنسون ۲۰۲۳). ترامپ در دوره‌ی اول ریاست‌جمهوری‌اش توانست تنش موجود با کره شمالی را عمدتاً از طریق دیپلماسی کاهش دهد. علاوه بر آن، او خواهان تنش‌زدایی در رابطه با روسیه نیز هست.

 در ۱۳ فوریه ترامپ ضمن اشاره به «هزینه و خطر‌های عظیم سلاح‌های هسته‌ی» خواهان مذاکره با روسیه و چین در مورد خلع سلاح هسته‌ای شد (رویس و. ویلسون ۲۴ فوریه ۲۰۲۵). واضح است چنین مذاکراتی چه در مورد خلع سلاح اتمی و چه در مورد جنگ اوکراین، با روسیه‌ستیزی و چین‌ستیزی دموکرات‌ها در دوره‌ی ریاست جمهوری بایدن جور درنمی‌آید.

اختلاف بین این دو جناح امپریالیسم آمریکا در صحنه‌ی اقتصادی نیز دیده می‌شود. دموکرات‌ها خواهان نوسازی اقتصادی بر اساس صنایع و فناوری‌های جدید هستند که به مداخله‌ی بیشتر دولت سرمایه‌داری در اقتصاد تکیه می‌کند. جمهوری‌خواهان مخالف دخالت دولت در اقتصاد هستند و ترامپ در دور دوم ریاست‌جمهوری‌اش تلاش در کوچک‌تر کردن دیوان‌سالاری دولتی با وضع تعرفه‌ها برای حفظ صنایع قدیمی داخلی را دنبال می‌کند (نیری ۲۰۱۹بخش ۳). نیویورک تایمز در برخی مقالاتش تا حدی به‌درستی این سیاست‌ها را مرکانتیلیستی می‌خواند.

در جلسه‌ی کاخ سفید، زلنسکی به عادت همیشگی‌اش خواهان تضمین امنیت اوکراین توسط آمریکا و ترامپ شد، البته ترامپ با گسستن از دکترین ولفوویتز و خواست تنش‌زدایی در رابطه‌ی آمریکا و روسیه از پیش مخالفت‌اش را با عضویت اوکراین در ناتو (که یکی از خواست‌های پوتین هم هست) و قرار گرفتن در یک جبهه با زلنسکی علیه روسیه اعلام کرده بود. ترامپ در ضمن مشاجره با زلنسکی یادآور شد که زلنسکی در موقعیتی نیست که به او و یا به پوتین خواست‌های خودش را تحمیل کند: «شما خود را در موقعیت بدی قرار داده‌اید. شما همه‌ی برگ‌های برنده را در [مذاکره با ما] در دست ندارید. شما دارید با زندگی میلیون‌ها نفر قمار می‌کنید. شما با جنگ جهانی سوم قمار می‌کنید.»

شکاف در امپریالیسم غرب و ناتو

بسیاری از سران کشورهای اروپایی بعد از مشاجره بین ترامپ و زلنسکی حمایت خود را از اوکراین در این جنگ اعلام کردند. اما اتحادیه‌ی اروپا از نظر اقتصادی از آمریکا کوچک‌تر است و درآمد سرانه‌ی کم‌تری دارد و مهم‌تر آن که از نظر نظامی حتی مجموعه‌ی کشورهای اروپایی نیز با آمریکا قابل‌مقایسه نیستند. ادامه‌ی جنگ برای زلنسکی که با مشکل داوطلب برای شرکت در جنگ روبروست بدون کمک آمریکا ممکن نیست. نیمی از مردم اوکراین خواهان پایان جنگ هستند (گالوپ نوامبر ۲۰۲۴). بی‌جهت نیست که فرمانده‌ی ناتو ژنرال مارک روته[۶] بلافاصله از زلنسکی خواست تا با ترامپ رابطه‌ی خوبی ایجاد کند. نخست‌وزیر انگلستان در ملاقات با زلنسکی اعلام کرد که مشترکاً طرح پیشنهادی‌ای برای آتش‌بس در اوکراین برای ترامپ آماده خواهند کرد.

این مشاجره در کاخ سفید نشان از تشدید روند بحران حکومتی در آمریکا است که خود ناشی از افول نسبی امپریالیسم آمریکاست. در دوره‌ی اخیر هر چهار سال که قدرت از یک حزب به حزب دیگر منتقل می‌شد ریاست‌جمهور جدید عمدتاً سیاست‌های رییس‌جمهور قبلی را در مسیری متضاد تغییر داده است. این امر باعث عدم‌ثبات برای ساختن زیربنای اقتصادی می‌شود. به‌عنوان مثال بایدن یارانه‌ای برای خریداران خودرو‌های برقی به وجود آورده بود تا گذر به اقتصادی بر پایه‌ی صنایع و فناوری‌های نوین را هموار کند. شرکت‌های خودرو‌ساز میلیاردها دلار صرف ایجاد ظرفیت برای تولید خودرو‌های برقی کردند. اما ترامپ در همان اوایل کار این یارانه‌ها را حذف کرد و آمریکا را از قرارداد پاریس برای مقابله با بحران اقلیمی خارج کرد.[۷]

بحران رهبری جهانی و آینده‌ی بشر

من در آغاز جنگ اوکراین برخورد به آن را یک دوراهی برای بشر ارزیابی کردم. مردم کارگر نفعی در این جنگ ندارند، ارتش روسیه باید از اوکراین خارج شود و دولت اوکراین باید سیاست بی‌طرفانه در پیش گیرد. دانشمندان در رشته‌های مربوطه اعلام خطر کرده‌اند که اگر بشر بحران‌های وجودی کنونی – بحران اقلیمی، انقراض ششم انواع، افزایش و تشدید همه‌گیری‌های جهانی، و خطر نابودی هسته‌ای – را حل نکند تا آخر این قرن با خطر فروپاشی تمدن و احیاناً نابودی بشریت روبرو خواهد شد. اما حل این بحران‌ها به همکاری همه‌ی جهانیان و بلاخص قدرتمندترین دولت‌ها نیازمند است. بحران افول امپریالیسم آمریکا امکان ایفای نقش رهبری در هیچ یک از این زمینه‌ها را باقی نگذاشته است. بر عکس همراه با قدرت گرفتن چین در سطح جهانی و دیگر قدرت‌های منطقه‌ای رقابت بین قدرت‌های سرمایه‌داری را افزایش داده است. تنها امید بشریت ایجاد قدرت مستقل مردم کارگر در سراسر جهان به‌ویژه در کشور‌های کلیدی در آمریکا، اروپا و آسیا است. برای ایجاد چنین قدرتی لازم است تا از نظر سیاسی از دولت‌ها و هیأت‌های حاکمه و احزاب گسست و تشکیلاتی مستقل بر پایه‌ی سیاست‌های بحران‌زدایی در جهت یک جامعه‌ی فراسرمایه‌داری به  وجود آورد. به نظر من افق یک جامعه‌ی سوسیالیستی زیست‌بوم‌محور به این امر حیاتی 

        .کمک‌ می‌کند

 

[۱] Proxy war

[۲] Rare earth

[۳] این گرایش در حزب جمهوری‌خواه با قدرت گرفتن ترامپ عمدتاً منزوی شده است.

[۴] Isolationism

[۵] Internationalist interventionism

[۶] General Mark Rutte

[۷] البته این قرار داد ضمانت اجرایی ندارد و شواهد امیدوارکننده‌ای از اجرای تعهدات داوطلبانه‌ی کشور‌ها مشاهده نمی‌شود.

---

A Blow up in the White House: Factional Differences in the U.S. Governing Class and Cracks in NATO

By Kamran Nayeri, March 3, 2025

Note: This essay was originally published today in the socialist Critique of Political Economy (نقد اقتصاد سیاسی) edited by Parviz Sedaghat in Iran. The free translation is by the author. 

*.    *.    *

The blow-up of the prearranged signing meeting of a treaty between President Donald Trump and President Volodymyr Zelensky on Friday afternoon, February 28, dramatically demonstrated that the war in Ukraine has never been about the right to self-determination of the Ukrainian people; rather it has been a proxy war between Western imperialism and Russian imperialism to maintain and expand their sphere of influence. Zelensky had been invited to the White House to sign an economic agreement that Trump views as a precondition for continued U.S. aid to Ukraine. Under the agreement, Ukraine would have committed to give the United States access to rare earth minerals. Trump is seeking to secure a stable source of them for U.S. industries including electronics, space, nuclear, and defense industries. The United States itself lacks a significant amount of rare earth and China is the world’s main supplier. However, China is also the main rival of United States.  For his part, Zelensky wanted to include in the treaty language that would commit the United States support from military threats from Russia. The signing of the treaty was generally thought of to pave the way for a ceasefire and to an end to the war in Ukraine. However, differences of opinion about the causes of the war between Zelensky and Trump, as well as Zelensky's demand for the U.S. military support for Ukraine, led to a dispute between them, which I will in a moment. 

But first, let’s consider that Zelensky’s general acceptance of Trump’s demand regarding U.S. access to Ukraine’s minerals negates his claim that the Ukrainian government is an independent actor representing self-determination of Ukrainian, specifically in its war with Russia. The language and intent of the treaty and the blow up between the two parties at the White House showed that Zelensky had been and remains dependent on U.S. imperialism in the war and even before it. Essentially, the start of this war, as I have documented it (Nayeri 2022) was due to Zelensky’s insistence backed up by Washington that Ukraine should be admitted into NATO, the military arm of Western imperialism. The Democratic Party and the mainstream of the Republican Party follow the Wolfowitz Doctrine first formulated on February 18, 1992, in response to the collapse of the Soviet Union which argued for continued Cold War policies against Russia after the collapse of the Soviet Union, including by NATO expansion. However, Trump represents a dominant trend in today's Republican Party that does not adhere to this doctrine and in fact want to do away with tensions with Russia. The dispute in the White House revolved around this disagreement between Trump and Zelensky, who had enjoyed the support of the Biden administration under this doctrine. 

The main reason for the start of the war

Putin cited the expansion of NATO during a speech at the start of the invasion of Ukraine on February 24, 2022. 

On February 24, Vladimir Vladimirovich Putin ordered an invasion of Ukraine in a speech in which he outlined the key reason as follows:

“…the expansion of the NATO to the east, moving its military infrastructure closer to Russian borders. It is well known that for 30 years we have persistently and patiently tried to reach an agreement with the leading NATO countries on the principles of equal and inviolable security in Europe. In response to our proposals, we constantly faced either cynical deception and lies or attempts to pressure and blackmail, while NATO, despite all our protests and concerns, continued to steadily expand. The war machine is moving and, I repeat, it is coming close to our borders.”

Encouraged by the U.S. and European allies, Zelensky has been pushing for membership of Ukraine in European Union and NATO. At the of Munich Security Conference on February 19, 2022, five days before the Russian invasion, he asked  once again for NATO membership. 

Founded in 1949 with 12 member states, it was a critical part of Western imperialism’s Cold War against the Soviet Union.  In response, the Soviet Union and seven other Eastern Bloc self-proclaimed socialist republics of Central and Eastern Europe formed Warsaw Pact military alliance in May 1955. 

After the collapse of the Soviet Union, the Warsaw Pact was also dissolved. Still, the United States not only did not dissolve NATO, but also expanded it to the borders of Russia and even used it in its occupation and war in Afghanistan. NATO today is the armed arm of Western imperialism. This anti-Russian policy is as Wolfowitz Doctrine that was formulated after the collapse of the Soviet Union (Goldgeier 2016). A number of American foreign policy experts, including John Mearsheimer (2019), an American political scientist and international relations scholar had warned that this doctrine was particularly dangerous in Ukraine, where the U.S. in 2014 manufactured the overthrow of Viktor Fedorovych Yanukovych, pro-Russia president.

Biden's foreign policy was in continuation of Wolfowitz Doctrine in n the Ukraine war as the U.S. gave full political, diplomatic, and military support to Zelensky. The US goal was to isolate Russia politically and inflict economic and military damage on it under the guise of defending democracy and confronting Putin painted as a threat to all of Europe. The Russians themselves have a favorable view of Putin and he has enjoyed greater popularity in Russia than his contemporary U.S. presidents have had in their country (Statistica, February 24, 2024).

The United States and NATO have been involved in all strategic aspects of the Ukraine war, and the United States has mainly provided advanced weapons to the Ukrainian army ( see the list of US military assistance provided by the State Department (State Department , January 20, 2025). To ensure public support, Zelensky was provided with numerous opportunities to attend policy forums in the United States, Europe, and elsewhere. Zelensky, in turn, claimed that his country was being attacked and occupied by “unprovoked” Russia and requested numerous assistance, especially military assistance with increasingly advanced and aggressive weapons. Then Biden and his European allies in NATO provided what Zelensky had asked for. In this way, the war in Ukraine continued with the U.S. and NATO providing Ukraine with strategic guidance and intelligence and arms while the Ukrainians did the fighting and dying. All doors to diplomatic solution to the war , Ukraine in this war were shut donw as Putin was demonized as another Hitler and a menace to world peace. 

In  the U.S. policy circles there has never been a unanimous agreement on Wolfowitz Doctrine. A small group of Republicans in the US Congress preferred what has been termed by their opponent as isolationism. Instead, imperialist “internationalism” that required U.S. military intervention around the world had the upper hand with influential Democrats being its main proponents (Stephenson 2023). 

Trump is seeking to reshape U.S. foreign policy that combined deliberate and blatant threat of use of economic and military power on the one hand  and on the other attempts to reduce tensions with adversaries as he did with North Korea.  resolve regional crises. He also wants to de-escalate tensions with Russia.

On February 13, Trump called for talks with Russia and China on nuclear disarmament, citing the "enormous costs and dangers of nuclear weapons" (Ruiz, Lucas and Geoff Wilson). It is clear that such negotiations, whether on nuclear disarmament or on the Ukrainian war with Russia and China were not even conceivable with Democrats during the Biden presidency .

The differences between these two wings of American imperialism are also visible in the economic arena. Democrats want economic modernization based on new industries and technologies that rely on greater capitalist state intervention in the economy. Republicans oppose state intervention in the economy, and Trump, in his second term, has pursued efforts to shrink the government bureaucracy by imposing tariffs to protect old domestic industries (Nayeri 2019, section 3). The New York Times, in some of its articles, has with some justice called these policies mercantilist.

At the White House meeting Zelensky as usual called for the U.S. and Trump to guarantee Ukraine's security. However, Trump refused had already indicated his intention to de-escalate tensions in US-Russia relations and his opposition to Ukraine's membership in NATO (which is also one of Putin's demands in any peace negotiations). In his dispute with Zelensky at the White House meeting, Trump reminded Zelensky that he was not in a position to impose demands on him or on Putin. He recounted that Zelensky has problems recruiting to his army to fight Russian and that Ukraine would not have been able to fight Russians without U.S. backing “even for two weeks.” "You put yourself in a bad position. You don't have all the cards in your hands. You are gambling with the lives of millions of people. You are gambling with World War III."

The divide in Western imperialism and NATO

After the dispute between Trump and Zelensky, many European leaders announced their support for Ukraine in the war. But the European Union is economically smaller than the United States and has a lower per capita income, thus much less ability to help finance the war, and more importantly, militarily, the militaries of the European countries combined are not comparable to that of the the United States. Zelensky even faces problems at home. Half of the Ukrainian people want the war to end (Vigers 2024). It is not without reason that NATO Commander General Mark Rutte immediately urged Zelensky to establish good relations with Trump. The British Prime Minister announced during a meeting with Zelensky that they would jointly with France will prepare a proposal for a ceasefire in Ukraine for Trump. 

The dispute in the White House is a sign of the intensification of the governmental crisis in the United States, which itself is due to the relative decline of U.S. imperialism. In the recent period, every four-years when power has been transferred from one party to another, the new president has changed key policies of the previous president in the opposite direction. This creates instability for building an economic infrastructure for the future of U.S. capitalism. For example, Biden created subsidies for buyers of electric cars to increase demand to smooth the transition to an economy based on new industries and goods. Automakers have spent billions of dollars building capacity to produce electric vehicles. But Trump eliminated these subsidies and withdrew the United States from the toothless Paris Agreement to combat the climate crisis. 

The crisis of global leadership and the future of humanity

At the beginning of the Ukrainian war, I argued that it is a crossroad for humanity. The working people have no interest in this inter-imperialist war.  The Russian army must withdraw from Ukraine and the Ukrainian government must adopt a neutrality policy focusing on its internal sources of development. Scientists in relevant fields have warned that if humanity does not solve the existential crises of climate chaos, the Sixth Extinction, recurrent pandemics, and nuclear holocaust, it will face the risk of the collapse of civilization and possibly the end of humanity. However, solving these crises requires the cooperation of the entire world, especially the most powerful countries that contribute to these crises the most. The crisis of the decline of U.S. imperialism and the emergence of a multipolar world has made the possibility of world capitalist governments to cooperate in solving these existential crises. To the contrary, along with the rise of China on the global level and other regional powers, it has increased rivarly between capitalist/imperialist powers. The only hope for humanity is to create independent power for the working people throughout the world, especially in key countries in North America, Europe, and Asia. To create such a power, it is necessary to politically break with capitalist governments, institutions, parties, and create independent self-organized and self-mobilized organizations to address these crises and aim toward a post-capitalist world. I have argued that Ecocentric Socialism provides a vision for such action and transition. 

References:

Gallup. " Half of Ukrainians Want Quick, Negotiated End to War ." November 19, 2024.

Mearsheimer, John J. “ Why the Ukraine Crisis Is the West's Fault : The Liberal Delusions That Provoked Putin .” June 2019.

Nayeri, Kamran. " A Future for American Capitalism or The Future of Life on Earth?: An Ecosocialist Critique of the 'Green New Deal .'" Our Place in the World: A Journal of Ecosocialism. March 25, 2019.

Goldgeier, James M. “The U.S. Decision to Enlarge NATO.” 2016.

Ruiz, Lucas and Geoff Wilson. "What Trump Got Right about Nuclear Weapons—and How to Step Back from the Brink." Bulletin of Atomic Scientists. February 24, 2025

State Department. US Security Cooperation with Ukraine. Fact sheet. January 20, 2025.

Statistics. Vladimir Putin's approval rating in Russia monthly 1999-2025. February 24, 2025.

Stephenson, Heather. "US Foreign Policy Increasingly Relies on Military Interventions."

Vigers, Benedict. “Half of Ukrainians Want Quick, Negotiated End to War.” Gallup, November 19, 2024.